خادم ولایت

اینکه به کارکسان دیگری کارداشته باشی ودلت برای وضع جامعه بسوزد

اینکه ببینی دشمن ازچه راهی واردمی شودوچگونه نتوانسته تاالان به قلب ودل مومنان رسوخ کند...امروز شده است برای عده ای دغدغه

واینکه این مشکلات راحل بکنندبرایشان شده دردسر

ماهم سرمان دردمیکندبرای اینطورمسایل

آخریک نفرنیست به اینها بگوید:مردحسابی.....نونت نبود؟آبت نبود؟

بابا بی خیال....مگه ازجونت سیرشدی برای یه عده دنیاپرست دلت میسوزه؟؟؟

بذار توی این لجن بازار زندگی...بسوزن وبسازن

......جواب میدهد:گیرم که بی خیالی مرابه آنجاکشاندکه این مغزبستگان رابه خودوادارم

باغیرت وشعوراجتماعی چه بایدکرد؟؟؟

بسازم وبسوزم...باشه    ولی وجدان راچه میشودکرد؟؟؟

دیگرجوابی ندارم.....راست میگوید

واماداستان جدید دانشگاه اميرکبیر:

به گزارش خبرنگار سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، در پی ضرب و شتم یکی از دانشجویان ناهی منکر دانشگاه صنعتی امیر کبیر بیانیه ای مشترک از سوی تشکل های دانشجویی دانشگاه صادر شده که مشروح آن به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم
 

وَلْتَکُن مِّنکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَرِ وَأُوْلَـئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

باید که از میان شما گروهی باشند که به خیر دعوت کنند و امر به معروف و نهی از منکر کنند اینان رستگارانند.
 

داستانی است دلخراش شنیدن وقایع این روزهای جامعه¬ی ما. این که در کشوری که بر خون¬فرش کسانی که برای اسلام جنگیدند گسترده شده، اتفاقاتی بیفتد که بر جویندگان جامعه¬ی اسلامی ظلم روا گردد. این که برای انجام واجبات هم دیگر مجالی نباشد و حتی فروع دین هم مورد حمله قرار گیرد.

حکایتی است دانشگاه ما. دانشگاهی که بیش از نود شهید تقدیم انقلاب اسلامی کرده است و در سینه¬ی خود پنج شهید گمنام را جای داده است برای مؤمنین و عاملین به فرائض الهی جایی تنگ شده است. وقت آن است که این قفس تنگ را بگسلیم و با تمنا خدای خود را بخوانیم.

روز سه شنبه 15/12/1391 حدود ساعت 16 یکی از دانشجویان متعهد دانشگاه ما برای انجام کاری به دانشکده¬ی نساجی رجوع می¬کند و پس از مشاهده¬ی وضع فجیع در هم تنیدن دخترها و پسرها در طبقه¬ی همکف این دانشکده -که با عنایت و درایت مسئولین این دانشکده به وضعی همیشگی تبدیل شده است- به شکل محترمانه¬ای اقدام به تذکر لسانی می¬کند.. او بعد از این اتفاق از دانشکده خارج شده و برای کار دیگری دوباره به دانشکده باز می¬گردد. دانشجونمایانی وی را دوره می¬کنند و اقدام به ضرب و شتم شدید او می¬نمایند که منجر به جراحات کوفتگی و کبودی در نواحی مختلفی از بدن وی می¬شود.
 

باور این که چنین اقدامی تا به این حد وحشیانه در یک محیط علمی-فرهنگی رخ داده است دور از ذهن است چه برسد به آن که این محیط علمی در یک کشور اسلامی باشد و آن هم در دانشگاهی که تا به این حد در خدمت انقلاب بوده است.

در دانشگاهی که برای انجام یک کار کوچک باید ده¬ها نفر را دید و از موانع مختلف گذشت، در دانشگاهی که خود را از برترین دانشگاه¬های صنعتی کشور  می¬داند، در دانشگاهی که هر چند وقت یک بار سمینارهای بزرگ بین¬المللی برگزار و به آن افتخار می¬کند؛ چه شده است که حتی از حفظ جان دانشجویان خود عاجز گشته است.

همچنین از مسئولین دانشگاه بخصوص از اداره انتظامات دانشگاه توقع میرود تا با انجام وظیفه قانونی و شرعی خود زمینه عدم تکرارچنین وقایع تلخی را فراهم آورند.

آیا وقت آن نیست که به دین خدا بازگردیم و طبق دستورات الهی عمل کنیم؟!دوستان خدا را دوست بگیریم و دشمنانش را دشمن؟ ما از مسئولین مربوط دانشگاه می¬خواهیم که هر چه سریع¬تر این اقدام را پیگیری کنند و با مسببین این عمل زشت به سرعت مطابق قانون برخورد شود تا همگان بدانند که دانشگاه محلی برای علم¬اندوزی است نه ضرب و شتم.

آری! وقت آن رسیده است که به خود بیاییم و در انجام دین خدا کوشش کنیم و از عمل به حق که همانا شرع مقدس اسلام است نهراسیم وگرنه تا چند وقت دیگر مجبوریم به دلیل این که عده¬ای خوششان نمی¬آید نماز خود را نیز ترک گوییم. طلوع فردای یار وابسته به حرکت امروز ماست.

بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی امیر کبیر

کانون قرآن و عترت دانشجویان دانشگاه صنعتی امیر کبیر

هیات رهروان شهدا دانشجویان دانشگاه صنعتی امیر کبیر

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیر کبیر

کانون انتظار دانشجویان دانشگاه صنعتی امیر کبیر

  16/12/1391
 

این وبلاگ هم به نوبه خودازاین عمل نابخردانه این شهوت پرستان منحرف برائت می جوید

واعلام میدارد هرگونه کوتاهی دربرخوردباخاطیان ازنطرشرعی وقانونی  جرم محسوب می شود وبه معنای همکاری وتاییداین برخوردمیباشد

این ضرب وشتم وکوتاهی درپیگیری حق مضروب خلاف شعوراجتماعی است

لذامابسیجیان هرگونه حمایت راازاین وظیفه شناس بزرگ اعلام میکنیم

وحاضریم همچون مولایمان اباعبدالله تاآخرین نفس درراه احیای این واجب فراموش شده مقاومت کنیم